Blog
Voor iedereen die geen geduld heeft om op het leven te wachten
‘Mijn lerares Frans zou trots op me zijn.’ We lopen de hoedenwinkel in het Franse Mont Dore uit. De mademoiselle zwaait nog even naar ons en ik wuif naar haar met m’n nieuwe strooien zonnehoed. ‘Vous parlez Français très bien, madame’, had ze gezegd terwijl ze me...
Luistervinken
Ik ben dól op luistervinken. Alles in het nette natuurlijk, Stasi-afluisteren is een ander verhaal. Nee, ik bedoel iets opvangen. Op straat, bij de DA-drogist, in het zwembad. luis·ter·vink (de; m,v; meervoud: luistervinken) 1iem. die stiekem iets afluistert 10...
Waarom ik een opdracht teruggaf (en wat dat met vitamines van doen heeft)
‘Heb jij eigenlijk het gevoel dat ik 25 jaar jonger ben dan jij?’ Ik pak de rosé uit de koeler om bij te schenken. Ze schuift haar glas naar me toe. ‘Nee joh, jij wel? Zit jij hier met een ouwe taart te borrelen?’ Ik knik van niet. En ik méén het. Het is woensdagavond...
Het hiernamaals en het hiernumaals
De kist is zwaarder dan ik dacht. Ondanks zes dragers. De uitvaartbegeleider geeft een knikje: lopen maar. Een neef gaat voorop, een neef loopt achter me, ik loop in hun pas. Kleine stapjes, kalm aan. De loopplank naast het graf wiebelt een beetje. Ik zet er...
Hoe kun zonder vlotte babbel tóch netwerken? (de Freeroll-Lunch-methode)
Shit. Visitekaartjes vergeten. En je had ze nog wel speciaal klaargelegd op de eettafel. Wat stóm. Zie je wel, zo’n netwerkborrel is niks voor jou. Je was er thuis al nerveus van. Daar sta je dan met je opgeprikte glimlach. Je neemt een besluit: dit was jouw laatste...
1000 mensen – en ik
Het begon allemaal nog wel goed: Wende Snijders in Paradiso plus een nachtje Amsterdam. Museumjaarkaart mee, om flink te laten wapperen. So far so good. Ons hotel blijkt veel te duur voor het kamertje-zonder-ontbijt-in-de-kelder We lachen erom. “Morgen slapen we...
