de boot missen

Ik ben aan de langzame kant (voor mijn leeftijd)

Gardeners’ World is mijn favoriete tv-programma – en van vele zestigplussers.
M’n Spotify-playlist staat vol met klassieke muziek en slowsongs
Het liefst slaap ik 9 uur per nacht.

Maar wie wil er nou langzaam zijn? Ik niet. Het maakt me onrustig. Als je niet doorstoomt, opvalt of iets nieuws bedenkt, mis je de boot.

Ken jij dat gejaagde ook?

Het lijkt op de InhaalStap, een bekend verschijnsel onder wandelaars. Je wilt een andere wandelaar inhalen, maar die loopt nét te hard.

Je schroeft je tempo op.
Je passeert je voorganger met te grote passen.
Je zwaait overdreven met je armen om extra vaart te maken.

Het is een ongemakkelijke beweging. Kunstmatig. En je houdt het niet lang vol.

Veel mensen versnellen alleen maar

Ze hebben amper tijd om naar de wc te gaan. In plaats van een stap terug te doen, zetten ze er twee bij. Is dat erg? Geen idee. Maar wat ik wél weet: als iedereen buiten adem raakt, wordt hijgen het nieuwe ademhalen.

Dat lijkt me niet de bedoeling.

Gisteren passeerde ik twee wandelaars

De InhaalStap hoefde ik niet te zetten: ze weken uiteen zoals de Rode Zee voor Mozes. Ze lieten me erlangs en gingen hand in hand weer verder. Toen ik omkeek, stonden ze stil op het zandpad om een kastanjeblad tegen het licht te houden.

Heel zen.

Ik bewonder iedereen die zich durft te laten inhalen. Ja, misschien missen die mensen de boot. Maar zij komen voor dag en dauw naar de haven om je met liefde uit te zwaaien.

 

 

Even vertragen? Klik op het pijltje en luister naar Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt:

 

 

 


 

9 thoughts on “De boot missen

  • 28 november 2018 om 11:09
    Permalink

    .. ik zie ook een cabaretière in jou. zo droog en puntig.
    Maar wat dat versnellen betreft: het is juist de kunst om vanuit stilstand ontwikkeling te versnellen. Niet wat je doet sneller doen, maar stil staan bij wat je doet.
    Wat zien die mensen in het kastanjeblad? Misschien wel een oplossing voor het irrigeren van hun tuin..
    Met jouw blog sta ik elke keer weer even stil. Dankjewel

    Beantwoorden
    • Ida
      28 november 2018 om 11:19
      Permalink

      Haha, ik als cabaretière? Dan wel áchter het gordijn, s.v.p. 😉 En we zijn het eens over stilstand en versnellen. Alleen wil het hoofd wel eens sneller dan de voeten of het hart.

      Alsjeblieft & wees welkom.

      Beantwoorden
    • Ida
      30 november 2018 om 11:56
      Permalink

      Die is toch licht voorovergebogen? Dat komt vanzelf, als ik écht zestigplus ben 😉

      Beantwoorden
  • 30 november 2018 om 12:32
    Permalink

    De zwembadpas is een speciale manier van lopen die Thijssen beschrijft in Kees de jongen. Het gaat hierbij om een manier om je snel te kunnen verplaatsen. Daarbij is het de kunst om te lopen alsof je voorover valt, terwijl je met je armen heen en weer zwaait.

    Kees de Jongen.. wat een fan-tast-tisch boek is dat.

    Beantwoorden
    • Ida
      30 november 2018 om 13:17
      Permalink

      Ja, Kees de Jongen ken ik, zekers.

      Met mijn koppeling van de ‘Zwembadpas’ aan ‘voorovergebogen lopen’ bedoelde ik dat we vanaf ons 60e tóch al wat voorovergebogen gaan lopen alsof we voorover vallen. Dan wordt de InhaalStap vanzelf de Zwembadpas.

      (Maar goed: een woordenspeling die uitleg nodig heeft is per definitie geen geslaagde grap. Schrappen maar 🙂 )

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.