“Kan ik de caissière vragen om in haar elleboog te hoesten, in plaats van in de hand waarmee ze mijn boodschappen pakt?”

Midden in de supermarkt hoorde ik haar al rochelen. Nu lacht ze naar me met een waterige blik, terwijl ze haar rechterhand gebruikt als grijper, hoestwering én zakdoek.

Witte kool. Hoest. Scan. Veeg.
Beemster kaas. Hoest. Scan. Veeg.
Persil Color. Hoest. Scan. Veeg.

In mijn hoofd broed ik op beleefde zinnetjes waarmee ik kan aangeven hoe onhygiënisch dat is. Of nee: hoe het hygiënischer kan. Altijd van de positieve kant bekijken, dat werkt beter.

Ik pak mijn beproeste boodschappen met twee vingers op en laat ze in de tas vallen. “Hoog tijd voor een Mexicaanse griepgolf”, denk ik opeens 

In 2009 waarde dat griepvirus rond in Nederland. De overheid hamerde voortdurend op de hygiëne om besmetting tegen te gaan.

Minister Klink lanceerde de campagne ‘Grip op griep’. Het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport zond radiospotjes uit en verspreidde huis-aan-huis-brochures met tips. Alles om het virus in te dammen.

Achteraf bleek de griep minder ernstig dan gedacht. Maar de geadviseerde pompjes met desinfecterende handgel bleven overal nog lang staan, als reminder voor de algemene hygiëne.

Een opmerking over het hoesten maak ik toch maar niet

Ik raak ook deurklinken aan, en smoezelige trapleuningen, en wisselgeld. Doe ik ook niet moeilijk over. En ik wil voorál niet overkomen als een zeikerd. Zo’n Gutmensch.

Dat heb ik nou ook als ik iemand ‘hun hebben’ hoor zeggen

Soms stel ik me voor dat ik dan uit mijn slof schiet. Zoiets:

“Het is zíj, potdomme! Zij hebben, niet hun hebben! Zíj hebben de auto van hún buurman gewassen. Zíj hebben een bloemetje voor hún collega gekocht. Hoe moeilijk kan het zijn, GRML%#$@#!!!OIJMRPWO**$??”

Maar ja. Dat doe je niet en het helpt niet.

Ondertussen grijpt het Hun-Hebben-Virus om zich heen en raken steeds meer mensen besmet.

Er. Moet. Iets. Gebeuren.

Natuurlijk: onze taal is niet in graniet gebeiteld

Taal is als een schimmel in een petrischaaltje: het ontwikkelt zich, afhankelijk van de voedingsbodem.

Op Twitter of Facebook bijvoorbeeld kom je veel Engels tegen. Idem voor andere media, reclame, muziek, films. Geen wonder dat het Engels onze taal binnen sijpelt. Ik gebruik soms meer Engelse woorden dan mijn opdrachtgevers lief is.

Yep: guilty as charged.

Maar ergens is er een grens. En die is bereikt

De Hun-Hebben-Epidemie moet stoppen. Zonder azijnzure taalpolitie, als het even kan. Daarom stel ik voor dat er een campagne komt, net zoals bij de Mexicaanse griep.

Persoonlijk vind ik het prima om dan een béétje te overdrijven. Alternative facts voor het goede doel, zeg maar.

Hierbij alvast wat voorzetjes, zodat VWS niet alles zelf hoeft te bedenken:

“Verkeerd gebruik van het woord ‘hun’ leidt tot verhoogd cholesterol”
Zoek een populaire foodie die dat predikt, en heel gezondheidminnend Nederland is in één week overtuigd.

“Verkeerd gebruik van het woord ‘hun’ tast puberbrein aan”
Neuropsycholoog Erik Scherder zal er niet aan willen, maar misschien kan een van zijn stagiairs een DWDD-college geven?

“Verkeerd gebruik van het woord ‘hun’ veroorzaakt verschrompeling van mannelijke genitaliën”
Bel Goedele Liekens. Need I say more.

Of, omdat positief benaderen nou eenmaal beter werkt:

“Correct gebruik van het woord ‘hun’ verbetert IQ”
Zie de stagiair van het vorige blok.

“Correct gebruik van het woord ‘hun’ bevordert goede nachtrust”
In ieder geval: de nachtrust van duizenden taalpuristen in Nederland.

“Correct gebruik van het woord ‘hun’ is goed tegen werkstress”
Álles wat je presenteert tegen stress wordt met open armen ontvangen. Succes gegarandeerd.

Zul jij eens zien hoe snel we dat Hun-Hebben-Virus een kopje kleiner maken.

Achteraf blijkt dan dat het allemaal erg meeviel met ‘hun hebben’ en die volksgezondheid

Kan gebeuren. Maar dan hebben we gelukkig nog de zeeppompjes die huis-aan-huis verspreid werden in het kader van de campagne. Als reminder:


14 thoughts on ““Onjuist gebruik van ‘hun’ is bedreiging voor volksgezondheid”

  • Avatar
    31 januari 2019 om 10:44
    Permalink

    Hahaha ! Erg leuk geschreven! Helemaal mee eens!
    Weet je wat ik ook helemaal verschrikkelijk vind: mensen die geen leestekens gebruiken.
    Een reactie van 100 of meer woorden op een Facebook bericht, zonder hoofdletters (dat gaat nog) maar ook zonder punten, comma’s én boordevol spelfaute.
    Je weet niet waar het begint of stopt, hopeloos!
    Wat de leestekenlose reactie verder inhoudelijk voorstelt kan ik niet beoordelen, want ik kan me er niet toe zetten om het te gaan lezen, maar ik vermoed dat ik er weinig aan mis.
    Ik voel vaak een enorme drang om daarop te reageren met een opmerking in trend van: zijn de leestekens op de bon, of zo?
    Maar dat doe ik maar niet, heeft weinig zin denk ik.

    Beantwoorden
    • Ida
      31 januari 2019 om 11:18
      Permalink

      😉 Gewoon een oogje toeknijpen en lezen met een vette knipoog.

      Beantwoorden
  • Avatar
    31 januari 2019 om 11:34
    Permalink

    En nou maar hopen dat hun het begrepen hebben.
    😉

    Beantwoorden
  • Avatar
    31 januari 2019 om 12:47
    Permalink

    Leuk stuk! Gelijk een campagne opstarten over verkeerd gebruik van “m’n eigen”: Ik begin voor m’n eigen en ik dacht bij m’n eigen. Vooral in het Brabantse land doodnormaal taalgebruik 😉

    Beantwoorden
    • Ida
      31 januari 2019 om 13:37
      Permalink

      We maken een campagnevijfjarenplan. Voor mijn regio (de Achterhoek) noteer ik dan het onderwerp ‘wederkerige werkwoorden’.
      “Ik poets me de tanden.” (Ik poets mi’j de tande.)
      “Ik koop me een nieuwe jeans.” (Ik kope mi’j een ni’je spiekerbokse.)

      Postbus 51: maak je borst maar nat!

      Beantwoorden
  • Avatar
    1 februari 2019 om 17:50
    Permalink

    ‘Correct gebruik van het woord hun is goed tegen werkstress. ‘ Geweldig blog Ida!

    Beantwoorden
  • Avatar
    2 februari 2019 om 11:55
    Permalink

    Erg leuk stuk Ida, herkenbaar! In het bijzonder de “wederkerige” Achterhoeker, ha ha..

    Beantwoorden
    • Ida
      2 februari 2019 om 14:54
      Permalink

      Dank je Wilma. En ja: wij kunnen er ook wat van, hier in het Oosten 😉

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.