“Nooit meer thee of nooit meer koffie?”

Het is vakantie. Alle tijd voor dat soort levensvragen.

“Makkie”, zegt Mr. Tekstbestendig, “nooit meer thee.”
“Eens”, zeg ik.
Thee is voor zieke mensen.

Het is zijn beurt.
“Nooit meer chocola of nooit meer chips?”
“Nooit meer chocola”, antwoord ik, “maar vraag me niet te kiezen tussen paprika-ribbelchips en Nibb-it, want dan zitten we hier morgen nog.”

Ik ben weer.
“Nooit meer gitaar spelen of nooit meer achter de piano?”
“Oei. Au. Nooit meer piano. Dat gaat sowieso niks te best.”

Valt reuze mee, vind ik, maar daar hebben we het nu niet over.

En zo keuvelen we de zomeravond in, totdat hij vraagt: “Wat zou je aan je uiterlijk willen veranderen?”

Ja hállo, dat is een ánder spel. Maar ik ben de beroerdste niet, dus ik geef eerlijk antwoord.

Minder heupen,
beetje meer boezem, 
die brillenglazen mogen wel wat dunner,
mijn huid wat gaver – en niet zo bléék –
en tien centimeter lengte erbij was ook niet verkeerd.

“Nou, dan is het maar goed dat kiezen niet altijd kan, hè?”, zegt Mr. T,

“want het zijn niet echt verbeteringen, als je het mij vraagt.”
Kijk. Met zo’n man heb je geen plastisch chirurgen nodig. 

Zou het leven beter gaan als je álles zelf kon kiezen?

We schreven er al eens een liedje over, hij en ik: Lachrimpels en littekens.

Luister maar. 
En het antwoord op de vraag? Dat ken je allang.

***

Lachrimpels en littekens

Tekst: Ida Sluiskes
Arrangement en alle instrumenten: Mr. Tekstbestendig

Ik kiek in de spiegel, zie steeds meer rimpels
De pötjes met crème hebt eur best wal edoan
Maor tegen de klokke völt niet op te smeren
De volen blieft tussen de ogen staon

Ik kiek in de spiegel en ik zie hoe de tied liep
Niet altied glad; had dat anders ekönd?
I-j kriegt wa-j mögt nemmen – of andersumme


En daorumme hebt wi-j lachrimpels en littekens
Van wat heel goed liep of mis is egoan
A’j álles zelf konnen kiezen, zol ’t laeven dan zovölle baeter gaon?
Wi-j hebt lachrimpels en littekens, van wat heel goed liep en mis is egoan
De plussen, de minnen: i-j kriegt ze d’rbi-j
Deel ze met mi-j

Ik kiek in de spiegel en zie ow daor ook staon
Older en griezer, zo at ze dan zegt
‘k Zie ow nog zo als mien vriendjen naor huus gaon
Op de fietse in ’t donker, en ik bi-j ’t hek

Ik kiek in de spiegel en ik zie da-j mi-j ook ziet
Precies zo a’k bun en dat lik mien ’t best
Ik geleuf da’w ’t goed hebt zo met ons samen

En ik hol van die lachrimpels en littekens
Van wat heel goed liep of mis is egoan
A’j álles zelf konnen kiezen, zol ’t laeven dan zovölle baeter gaon?
Wi-j hebt lachrimpels en littekens, van wat heel goed liep en mis is egoan
De rimpels, de schrammen: i-j kriegt ze d’rbi-j
Deel ze met mi-j

Ik kiek in de spiegel en i-j kiekt terugge
Ik kam’ ow de heure,  i-j dreugt mi-j de rugge

Zo zal et goan at et geet zo a’k wol
en at de spiegel niet plat is
maor mien glazen bol



16 thoughts on “Als je álles zelf kon kiezen

  • Avatar
    18 september 2020 om 16:47
    Permalink

    Wat mooi liefdevol.
    Dat is een goeie voor radio Gelderland in “alles plat”

    Groet!

    Beantwoorden
  • Avatar
    18 september 2020 om 17:07
    Permalink

    Mooie laatste zin! Weer uitermate goed gevonden

    Beantwoorden
  • Avatar
    19 september 2020 om 12:26
    Permalink

    Prachtig, ontroerend. Zowel tekst als zang. Het heeft me geraakt.

    Beantwoorden
  • Avatar
    25 september 2020 om 10:23
    Permalink

    Lachrimpels en littekens en voor nu ook een moment van kippenvel en een traan over mijn wang. Prachtig ontroerend! Wat enorm waardevol ook dat jullie dit zo samen kunnen doen. Dank voor het delen!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.